zoals eerder benoemd, werken de sluitertijd, diafragma en de ISO allemaal samen. Nu weten we wat de sluitertijd, diafragma en de ISO allemaal los van elkaar doen. Maar ookal doen ze allemaal hun eigen ding hebben ze nog steeds invloed op elkaar. We kijken eerst naar de sluitertijd en de diafragma. Als jij een hoge sluitertijd hebt, dan heeft de camera niet veel tijd om veel licht op te nemen. Als je een scherpe achtergrond wilt, moet je er voor zorgen dat je f-getal hoger is, vanwege het aantal licht dat er opgevangen moet worden. Als je een lage sluitertijd hebt en een hoog f-getal hebt dan krijg je (als er een beweging is) een wazige beweging met een scherpe achtergrond. Nu gaan we kijken hoe de ISO en de diafragma samenwerken. De diafragma bepaalt dus hoeveel licht er wordt opgevangen. Als je een laag f-getal hebt, dan wordt er veel licht op gevangen en is het waarschijnlijk niet nodig dat je camera moet bij lichten. Daardoor kan je ISO dus flink omlaag. Maar als je f-getal juist hoog is, is het nodig dat je camera wat bij licht en moet je ISO juist omhoog. Het heeft dus allemaal te maken met hoe veel licht je binnen laat met de sluitertijd en diafragma. Je kan het zien als een weegschaal die in balans moet blijven. Als je aan één kant iets veranderd, moet je het ook aan de andere kant veranderen.

Hier een klein stappenplan om de foto te krijgen zoals je wilt

1. bepaal of je sluitertijd hoog of laag moet zijn en stel de sluitertijd in
2. bepaal of je een scherpe of wazige achtergrond wil en stel de diafragma in
3. stel de ISO in op basis van je sluitertijd, diafragma en locatie
4. maak een test foto en kijk of het is zoals je wilt
5. indien nodig pas een van de 3 dingen aan

Conclusie

Dus alles kort op een rijtje. Sluitertijd wordt gebruikt om te bepalen hoe snel de foto wordt gemaakt. Het diafragma wordt gebruikt om de achtergrond scherper of waziger te maken. En de ISO wordt gebruikt om bij te lichten als dat nodig is. Ze werken allemaal samen als een soort weegschaal die in balans moet blijven.